मधेसको कृषि संकट: घोषणा होइन, अब ठोस कार्य आवश्यक छ

मधेस प्रदेश हाल एक गम्भीर कृषि संकटको सामना गरिरहेको छ, जसको मूल कारण अत्यधिक गर्मी, लगातारको सुख्खा मौसम र पानीको चरम अभाव हो। वर्षा नहुँदा भूमिगत जलस्रोतहरू रित्तिँदै गएका छन्, जसले गर्दा इनार र चापाकलजस्ता परम्परागत जलस्रोतहरू समेत सुकेका छन्। खेतबारीमा बिउ त छरिएको छ, तर सिँचाइको कुनै व्यवस्था छैन, जसले किसानहरूको पसिना र लगानी दुवै बर्बाद हुन थालेको छ। यो संकट जलवायु परिवर्तनको प्रत्यक्ष असर हो, जुन अब तथ्यांकको पाना मात्र होइन, खेतबारी र किसानको अनुहारमा स्पष्ट देखिन थालेको छ। सिंचाइको पूर्वाधार कमजोर हुँदा उत्पादनमा भारी गिरावट आउन थालेको छ, जसले खाद्य सुरक्षामै खतरा उत्पन्न गरेको छ। सरकारको तर्फबाट राहतका आश्वासनहरू त आइरहेका छन्, तर तिनीहरू व्यवहारमा परिणत भएका छैनन्। यस्तो अवस्थामा तत्काल प्रभावकारी राहत प्याकेज लागू गरिनु आवश्यक छ—बीउ, मल, चारा, सिंचाइका वैकल्पिक उपायहरू, आपतकालीन ट्यांकर सेवा, कृषि बीमाको सक्रियता, र दीर्घकालीन जल संरक्षण योजनाहरू। मधेसको संकट कुनै एक प्रदेशको मात्रै होइन, सम्पूर्ण राष्ट्रको चिन्ताको विषय हो, जसले देशको समग्र कृषि प्रणालीलाई प्रभावित पार्न सक्छ। त्यसैले अब घोषणा होइन, ठोस कार्यका साथ किसानको साथ दिनु अत्यावश्यक छ।